 |
|||||
|
|
|||||
|
|||||
|
Barouyr Sevag بارویر سواگ - شاعر ارمنی ترجمه ی سارمن سلیمانی
" یکی از ما "
از ما یکی حتماً- اینجا نیست . یکی از ما ، یا من ، یا تو . تویی اگر آنکه نیست ، چگونه پس با منی در خلوتم زیر انگشتانم بر زبانم . اگر انکه نیست باری منم ، پس چگونه با توام در خلوتت زیر انگشتانت بر زبانت . حقیقت آنست شاید کاینجا نیستیم هر دو نیز، من آنجایم که تو و تو آنجایی که من . اینسان روانیم سوی هم . تو نزد من ، من سوی تو . و ... سالی است چند ، که ما را دیداری مقدر نیست . بوی خطرناک بهار
"لازم نیست" – می گویم به خود در اندیشه ام و با صدایی بلند، گاه، چون دیوانه ای. این عشق نو برای هیچکدام لازم نیست نه تو، نه من هیچکدام ...
اما بیش از هنرپیشه ای نا خواسته (می فهمی؟ ناخواسته!)، بله بیش از هنرپیشه ای ناخواسته بد اقبال تر کیست؟... و دست نابینایم با لرزش و جویش ِ کوری دورادور دستت، کمرت یا چشمانت را می جوید و با لمسی سراسیمه انگار "لازم نیست"م را می زداید حرف به حرف ...
وای بر تو ای سعادتِ تیره بخت، خاک درد بر سرت، مگر آنقدرهم نیستی، که خود خویشتن را نیازاری، که فراموش کنی "مگر"ها را، "نه که"های چون تیغ دو دمت را، و بسپاری خود را به روال خویش چون بهار.
و بهار ... رخت بر می بندد، دیگر، سرمای جاده ها . به سلطه می خواند گل ِ چسبناک سایه ها را و جویبارها، با ردشان روی برف ها رگ ها و شاهرگ هایی تازه باز می کنند، سیاه و گرم . نوبهاری آغاز می شود بی انتها و بی انتها – چنان سقوطی در خواب بی انتها ...
هر چه می خواهی "لازم نیست" فریاد کن هر چه می خواهی بگذار مغزت از تب ِ سیاه ِ نگرانی آب شود، مثل ِ برف ، شوربایی سرد شود . هر چه میخواهی بر خود صلیب بکش با خون ِ خود، -
همان است !
"لازم نیست" برغم ِ خواست ِ خویش، پنهان از خویش، حتی : باری باستحاله ای مبدل می شود به : "هر چه خواهد گو باش"
چون ... آدم آدم است، و نه آرمانی دو پا ... چون ... "مگر"ها هم خواب می خواهند ... چون ... خودت بوی ِ خطرناک ِ بهار را می دهی . چون ... من هم از بوی خطرناک ِ این بهار همیشه، احساسی از سرگیجه دارم که ماه ها می ماند، چون ... شکست؟! بله! مغلوب ِ هر که می خواهی باش، اما نه از خود . با شکست از خود – به صمغی جویده می مانی یا به شکافی در آواری و نه حتی به ماشینی، لااقل متفکر، که براستی می خواستم که باشم، اما چه کنم، چه کنم ؟ وقتی نمی شود چه کنم
دیگر چه ماند که چه کنم، محبوبم . غریوی ماند که برای هردومان : برای تو و من "لازم نیست" لازم نیست !
مائیم که برای هم لازمیم .
|
|||||
          |
|||||
