 |
|||||
|
|
|||||
|
|||||
آتش بس هومن عزیزی
آتش بس نمی کند در آتش بس که سیم ِ خاردار می روید از چهار جهت و آسمان چادر ِ صلیب سرخ است و زخم های پانسمان نشده را بمب به تکه های مساوی تقسیم می کند صدایی نیست... در جذبه ی صدای کلفتی که بمب دارد صدایی نیست... جز بوق ِ جیپ ها و تانک های گل آلود و ریشه های زخمی ِ طبیعت وگِل که قُل قُل کنان عروج می کند! گل آلود خون شتک زده است به دیوار ِ آرامش و سیم ِ خاردار که محاصره ی غمگین اش را غروب کامل می کند! زیر ِ لوله ی تانک ها وشیهه های تفنگ ها چارزانو و مؤدب نشسته ایم بچه ها را در گِل می خوابانیم.... بوی باروت و خستگی می آید و خمیازه هایی که سازمان ِ ملل می کشد...
7 نوامبر 2004 - استکهلم
|
|||||
          |
|||||
