چند شعر از مجموعه ی "ریگ " مهناز بدیهیان

 تصویر مهناز بدیهیان - کاری از اردشیر محصص

 بیچاره هم خانه ام

هرگز توان آن را نداشت
که بار دروغ جمله‌ ی  
"دوستت دارم" را
بدوش کشد
چه ناتوانی قاتلانه ای!

اگر زندگی هم
به روشنی و طعم و رنگ
این دانه‌ های
دل به دل سپرده ی انار بود
چه خوب بود

شادوسرخ و... آبدار
 

شب درازیست
نه شب بیدلی
صدای پای بی صدایی است و
چهار هزار شاخه ی گل *ل  
که بار تبر به دوش می کشند

*روزنامه ی کیهان: چهار هزار دختر شب را در خیابانهای تهران به روز می رسانند
 

چه کسی مشکل این رابطه را
حل خواهد کرد؟
من وتو معصومیم
چه کسی خار ز ساق تر گل
خواهد چید؟
نفس حادثه بس ترسان است...

*برای لنگستون هیوز