 |
|||||
|
|
|||||
|
|||||
آلبوم شعر هومن عزیزی
ماهیچه ی متلاشی در چشمک ِ دوربین راه های نرفته ی جوانی در تلاشی که ماهیچه می کند متلاشی در خون در خاطره ی بمب کودک ِ نیم جویده لکه ای بر یقه ی بمب که تمیز و قانونی نعره می زند و ریش ِ فلزی اش را در مستراح ِ یو.اِن می تراشد این شعر را فرو کنم توی چشم هات تا وقت ِ دیدن ِ این عکس ها چرت نزنی! همبرگر و خون فراموش نشود! و گاز که جوجه های مک دونالد را به آشپرخانه می فرستد عمامه را بالاتر گذاشته کفتار و بر سینه ی فرمانده مدال ِ ریش و پشم می چسباند! نقشه را لوله می کند خلیج های فارسی اش را در مستراح می ریزد و بر روی غصبی ِ آن نماز می خواند
نماز روی سجاده می خوابد مردم روی برف دست های کبود شاهدند! عکس ها... عکس های خبری واقعی و معمولی با پس زمینه ای از آتش و ارتفاع ِ بازی در بمب متلاشی...
عکس های عروسی که خوشبخت و خون آلود در حاشیه ی روزنامه جاودانه می شوند! عکس های من... چشم های خجالت زده ام و دست هایی که سنگین تر از قدم نمی توانند! عکس های کودکی ام... جبهه های پدرم... صف های نان و سیگار... بافتنی های مادرم... و دفتر ِ حضور و غیاب که با هر صدای بمب کوتاه تر می شد!
دست هایم... خط های کف ِ دست ام که از میادین ِ مین می گذرند... خط هایی که از خط کش جامانده! و خط هایی که بر این صفحه جا گذاشتم... کودکی ِ نیم جویده با ماهیچه های متلاشی تنها یادگاری ِ فردا... برای پسرم که در صف ِ نان و شعر بزرگ می شود اما هرگز بازی نمی کند!
18 فوریه 2005
|
|||||
          |
|||||
