|
|
|
|
|
زانو ها و مردمک ها مریم هوله
خمپاره در آستين چاي در نگاه نازش که مي کند سياه مي شود زمين چاي از خيانت واژگون روي ميز
يک سکه ي ده توماني....... از دهان ِ متراژ....... پرتاب به سمت صفر ..... قانون ِ گدادار چيزهاي ديگري هم دارد که قدم به آنها نمي رسد تا مهربانتري کند سازمان ِ حقوق بشر
جاذبه در دفتر خلا در خيابان ديوارها شناور لاي آدم ها
سرگرداني آدم ها براي شان مسکن هاي سفيد وسياه تجويز مي کند
نقاشي ِ بيچاره از ميز بالا مي رود فرچه مي مالد روي چشم هاش ديوارک ِ بدبخت ! مي خواستي مارکسيست شوي با اين قد ّت ؟ ! اگر اينطور بود که سگ سگ مي خورد ! دست در شلوار ِ آدم ها کردي دندت نرم ! چشمت کور ! حالا بيا چاي بخور !
حالا حالا ها شبيه خانواده مان با تو تا مي کنيم حماقت ِ راه ها ! که بعضي جاها اختراع شده اي بعضي جاها نه ؛ چه فايده هاي خنده داري ! رنگارنگ و اخته .... انگار تخم ِ دخترانگي را کشيده اند
(... تا ياس لااقل براي مان ناز کرده باشد ! يا پوسيدگي دامن ِ چيندارش کوتاه آمده باشد بالاي ران ها درست زير ِ انتحاري ترين خنده ي اتمسفر ..... )
شنبه ها به روش ِ 2002 ميلادي جمعه ها در کوره هاي بستني سازي ِ مريخ دوازده شنبه ي خيابان هاي جوينت در ماه عسل ِ آستين ِ آقايان
هر دستي که رو مي شود خيانتي خدايي ميکند کابوس يا رويا ؟ من کور رنگم اين روزنامه را سياه و سفيد مي خوانم
- چشمت را وا کن ! يک گدا ديدي توي خيابان هاشان ؟ - خب البته ! ولي صادرات ِ ما هنوز زانوي آدم ها را کشف نکرده زانو ..... روي صورت ..... يا در آسمان توريسم ..... ؟! اين که کشدار باشد و بپرد با آن که دو استخوان ِ بالاي هم که گره خورده باشند با طناب ِ گردن ِ بچه هاشان به هم خب فرق مي کند ! البته که گره به نفع ِ اقتصاد نيست ما ياد مي گيريم بالاي گره هايمان خنده ي آنها را تقليد کنيم جهان سومي بودن بس است ديگر ! امضاء ِ مذاکره : دو خويشتن دار ِ صرفا توريست !
توريسم در بيابان ها استخوان ِ آينده در خيابان هاي زيرخاکي اين يکي را به چشم نديده بوديم اما پسنديديم مبارک است ! اين ماه ِ عسل توي آستين ِ کدام رييس جمهور چاق مي شود ؟ به هر حال ما حال مي کنيم کاري به کار خود نداريم که زنبور کشورهاي ديگر از کجايمان خوشش مي آيد زانو ؟ يا مردمک ؟
تفاوت در چند وجبي ست که روزنامه در فواصل تيترهاش يا کنار خيابان مي نشيند يا در جکوزي ِ طبقه ي پايينش در حال استمنا به ياس فلسفي مي رسد
آدم شوم ؟ از دست من کاري بر نمي آيد از شيرها آب سياسي مي آيد لوله کشي مردها و چشمه ي زنان احتمالا باران ماهواره هاي مفاسد را به جاي قرص هاي کم خوني خورده
کسي که خون نخورد بي خون مي شود خون دوباره چاره مي شود وگرنه بيچاره مي شوي
روزنامه هاي صبح که دارند با دامن ِ چيندار مي رقصند ..... من کجاي اين پارتي پنهان شوم ؟ احضار روح هم جواب درستي نداد بايد بروم ببينم از دوستان مرده ام کسي مانده با دندان شيري يا برگشته با آسمانخراشي تيز در دهان ! ؟
ايدز در آستين بوسه درچشم قرن اول خواست اداي قرن بيستم را درآورد اما سقوط کرد
فقط دعوتم کرده طفلکي در هتل هاي دهانش مي شود لخت گشت لااقل راه رفت توي خيابان ها تنه زد به ماشين هاي اشرافي ِ انتظامي ايدز را نگو تنها تفاوت مان اينست اولين شباهت خنده اي که پاره پاره مان کرد ! ما در فکر ايجاد سوراخي هستيم که جهان از آن بيفتد و متولد شود امضاء ِ مذاکرات ِ بهم پيوسته : جمعيت ِ ارواح جنيني ِ ايدز پارسال ترين راهپيمايي هاي مومنانه پس فرداترين مرگ هاي بشردوستانه
به شما چه ؟ تا اينجا شبيه نبوديم بگذار تفاوت مان در مرگ جهان را بردارد !
29/4/1481 تهران
|
          |
