nevisandegan_e_maku@yahoo.com

www.anjoman79.blogspot.com

مهدی جلیل زاده (رییس انجمن نویسندگان ماکو )

سکوت...

همه که رفتند او هم خواست ... بلند که شد، سرش به سنگ خورد! افتاد.

همه جا تاریک بود ، بوی سوختگی می آمد . سردش که شد احساس کرد دو جفت چشم نگاهش می کنند.

کسی را نمی دید ،فقط چشم ها را حس می کرد !  در وجودش سوالی ریخته شد!

 سوال مال خودش نبود ،کسی سوال کرده بود! کسی که نمیدیدش !

نفس عمیقی کشید... ریه هایش سوخت. نفهمید ! ترسید یا لجش گرفت ولی جواب نداد ، شاید هم ... ولی به هر حال سکوت کرد.

بعد تنش لرزید ... بوی سوختگی هر لحظه بیشتر می شدو آن دو جفت چشم هم چنان نگاهش می کردند و سوال ها پشت سر هم بر روحش می نشست .

ولی ، ولی او همچنان سکوت کرده بود . خدا ... ، دین ... ، پیامبر ... و سکوت ، سکوت ، سکوت ....

و هر چه سکوت می کرد سوال ها بیشتر می شد وهر چه سوال ها بیشتر می شد سکوتش ...  کمی بعد چشم ها دور شدند، گرمش شد ، بوی سوختگی آزارش میداد، احساس کرد در یک لحظه چیزی خاکستر شد چیزی که قرابت عجیبی با او داشت .

دارد.

 چیزی نفهمید و بعد انگار به فضایی تنگ فرورفت.

 بوی سوحتگی دیگر نمی آمد.

نفس عمیقی کشید وبعد ته دلش خندید، به مردی که به مادرش گفت.

گفته بود :

"خانم متاسفانه فرزند شما گنگ است . "