[ خانه ] [ پدیدآورندگان ] [ شعر ایران ] [ شعر جهان ] [ مقالات ] [ language ] [ داستان ] [ کتاب الکترونیکی ] [ فیلم و صدا ] [ ویژه نامه ها ]

Independent poetry                                نخستین سایت تخصصی شعر ایران                                         www.maniha.com
28 آبان 1383  

               

 

 

 

 

 مازيار نيستانی - کرمان

و(بازتنها کلمه  

 

از کلمه بیرون زدیم                                                                              

 سرمان میان دو گوش داشت        گوشت می داد                                           

 (وسمت(باز)راگرفتیم)                                                                          

 آن روزها تحلیل در رانها به سمت می رفت                                                  

  

  کلمه آدمهایی را می آورد     که بیشتر کلمه(آدم)بودند                                    

 (وسوخته گی بو بالا می زد)                                                                     

 مردها ورق ها را به سمت تقسیم می بردند                                                     

 (رانها سوخته گی بو را بالا می زدند)                                                           

 ودو بال گشوده می شد به سمت (باز)                                                           

 آنها سر کلماتی شرط می بستند                                                                   

 که(شرط)کلمه هایی بود که می گفتند                                                            

 من اما                                                                                              

 کلماتی را که می گفتم به هیچ کس نمی گفتم                                                          

 وآن( باز) روز ها تحلیل می رفت                                                                   

            

مردها ورق ها را به سمت(می بردند)                                                       

و کار مزرعه را                                                   

 زن ها شب ها روی آس هایی که برده بودندشرط (برده بودم)می بستند                            

 ومن کلماتی را که برده بودم     به زن ها می زدم                                                    

(زن ها روی زندگی کلماتم (شرط) می بستند         که( برده بودم) )                              

 (و سوخته گی بوی رانها را (باز) بالامی زد)                                                         

 کلمات به گوش داد(باز                                                                                  

 وما باز( سمت باز)را گرفتیم                                                                            

 سوخته گی بوی رانها را بالا می زد                                                                     

 ومردها از بالا (بالاتر )را می خواستند                                                                 

 زن ها شب ها روی آس هایی که برده بودند اسم می  گذاشتند                                        

 (فقط شب ها یکی از زن ها می گفت:                                                                  

 زن ها روی آس هایی که دلباخته بودند( شرط)می باختند                                             

 یا                                                                                                            

 زن ها روی آس هایی که دلفاخته بودند (شرط)می فاختند)                                            

 و من روی کلماتی که به همه می گفتم(به همه نمی گفتم)را شرط بستم                              

 کلمه میان دوگوش داد به( سمت باز                                                                     

 دری می گشود   و چهره ای                                                                            

 و تحلیل در رانها(بالا می زد)                                                                            

 کلمه به (سمت باز                                                                                        

 وکلمه(باز                                                                                         

 و(باز                                                                                         

 (باز                                                                                          

 میان دو گوش     گوشت می داد                                                         


شعرهای پیشین مازیار نیستانی در مانیها

  رویای هفت قطعه                                                          

(قطعه بندی یدالله رویایی)                                                    

 

 1-                                                                                                          

(پاریس) (رویاها)                                                                                        

 2-                                                                                                         

 (پاریس رویاها)(جفت می شوند)کنار(لبریخته ها)                                                    

 ولبریخته( ها)(رویا)را                                                                                 

 از(پاریس)می گیرد                                                                                      

 3-                                                                                                   

3-1                                                                                                     

 (دلتنگی)می نشید سر سطر                                                                             

 سطر(باز)می کندکتاب را                 دلتنگی می نشیند                                          

 (کتاب دستهایش(باز)است هنوز)                                                                        

 

قفسه-(دلتنگی کتاب  - قفس کلمه ها-)را                                                              

 به کلماتی که پیر می شوند    (می سپارد)                                                           

 (کتاب دستهایش...(هنوز))           میان دو پرانتزبسته می شود  )(                              

 3-2                                                                                                      

 دلتنگی(می سپارد)را از کلمه می گیرد                                                                

 (کتاب.....هنوز.....)                                                                                  

 4-                                                                                                       

 4-1                                                                                                      

هفتادسنگ قبر:                                                                                         

وماپیرمی شویم                                                                                           

 4-2                                                                                                      

 ((و)آنکه  می زیدمرگ راتاییدمی کند)                                                                  

(...شاعر)                                                                   

 (و)                                                                                                          

 (من به اعتبارخویش می زی ام)                                                                          

(نیچه)                                                                      

 و                                                                                                            

 (من به اعتبارمرگ خویش می زی ام)                                                                  

(....)                                                                    

 5-                                                                                                           

5-1                                                                                                        

 کسی راکه ترک می کندچقدرآسان تر می توان دوست داشت(بنیامین)                               

5-2                                                                                                         

 دریا ترک دوچرخه نشسته بود                                                                           

 ودریاترک(نشسته بود...                                                                                  

 6-                                                                                                          

 دو بال کوچک در می آورد امضا یم- می نشیندکنار پنجره ی نام من- واز پنجره می بیند نام( من) را(وآنکه می رود...)- از پنجره نام من دو بال امضا را می گیرد-ودیگرآنکه کنار پنجره چای است وکنار چای گورکن-چای جای نام (من)است(من)گورکن-دوبال نام را می گیرم -(وآنکه می رود...) - از لبریخته هابه دلتنگی می رسم-دلتنگ از لبریخته ها وآنکه می رود...-شکل گور می گیرد پنجره ومن امضا                                                                    

7-                                                                                                          

 

حرف آخر(م) اما:                                                                                          

رو(ی)اها(ی)پار(ی)س                                                                                   


     جنی(اند)

 ۱-

  اجدادم جنی اند

 زنگ که می زنند     فوت می کنند

  می روند پشت   (جا لباسی)

 جا (لباسی)از (جا) يش در می آيد

 در text  بعد/ می شود

(۲-)

  شعری که می نويسند

  (ديگر نمی نويسند)     (می نويسند(شب))

  شب در کابينت را (باز) می کنند از (شکلات هايی که(نيست))

  (است)را بر می دارند

  (می گذارند)ومی روند

  بعد از کوه    با دو    پايين   (هيچ چيز (نيست))

  (سقوط) را پاک می کنند

 ۳-

  سقوطی که پشت (سرشان )است را

  (سرشان که گرم می شود خدا را بنده (نيسطند))

  نيستند را با (ط) دسته دار

  دار بی دسته (دار)را بر می دارند

  در text  بعدی

 (۴-)

  از در می آيند تو

  می نشينند روی کاناپه

  (چیپس و تلويزيون و (و))

  بعد تنها می شوند

  زنگ که می زنند      چراغ ها را روشن می کنند

  (می کنند)راجا می گذارند        ((می گذارند) را جای(می کنند))

  در دستشويی هيچ کس نيست

 ( نيست)را هم (نيسطند)

  پس/ حتما /جنی(اند)

                                  مازيار نيستانی-زمستان ۸۲  کرمان


  پنج خواب گرفته گی

 

۱-

 ديوانه گی اش که سر بيا بان می گذارد        کجا می رود؟

 در کنار تخت (تو) (تخت) می خوابم

 در کنار تو

 و (خواب ) تو چه چيز هايی که احضار نمی کند

و-(تو)چه چيز ها يی احضار نمی کند

۲-

 بياوران اش

 تا بخوابانم اش)(برود

۳-

(خواب رويا-رويای خواب)

 ازعاشق سينه چاک      (يعنی -مثلا:گندم)می کشد بيرون

 ومتولد می شود و پهن همه (چيز)

 وانقباض وانبساط (چيز)

 واز تو کنده می شود(چيز)       و می کنم(چيز)از

 و(از) عاشق سينه چاک (می کشد بيرون)

 (و)گندم خواب می بيند که خوابيده در چيز     در(هيچ چيز)     درهيچ با

 دو چشم خالی

۴-

 از جمله درخت (جنگل )است

 و هر برگش در ساقه ی (پای تو می گيرد)     ضرب     در     دريا

 که پای اش می گيرد به زمين و

 آبی پاشيده می شود بيرون

 روی صورتت      آسمان تخم يک پليکان را

 روی دود کش(پليکان) را

 در خود نويس اش می ريزدو می نويسد

 (تخم نداری)

 و(جنگل )در جوهرش به خواب می رود

۵-

 خواب ديوانه -ديوانه گی خواب را قبول ندارد. رويا وساطت می کند.

 بغل اش می خوابد .(چيز)ی می افتد پايين وما نمی بينيم.پلک های رويا 

 به هم نمی رسند.و بيداری- خواب رويا می شود.می شود تاريک (روشن).

 (چيز )ی می افتد پايين/تنها يک چيز /که (چيز)است.

 وهمه می خوابند -ديوانه گی وخواب ورويا و ه ه ه مه مه مه.......

 

ویلاگ مانیها درباره ی مانیها مواضع مانیها ارسال آثار تماس با مانیها جستجوی مولفان دریافت فونت معرفی کتاب پیوندها آرشیوها
Copyright ©2003-2004 All Rights Reserved for " maniha " The independent poetry' website