 |
|||||
|
|
|||||
|
|||||
|
دو شعر از نزارقبانی برگردان از: حسن ایوبزاده
روز به خیر دختران...
روز به خیر، دختران سدهی اینده! روز بهخیر، نوجوانان سدهی اتی: چشم بهراه من باشید! مپندارید كه بس دورم... بر تعهدی كه كردم امروزهم به ان پایبندم منتظرم باشید! نارواست ندیدنتان از من نپرسید كی؟ مپرسید چگونه؟ تردید نكنید در بازگشتم: شاید به گاه نوروز چون بوتهی گیاه فراز تپهی'' ملا مروان'' خیزشگه من باشد شاید شبی همراه درخشش برق برگردم، فرود ایم دمی بسان سایه پرچم در برابر دیدگان به اهتزاز درایم
شاید بعد از بارش بارانی درشت قطره در پای سپیداری چون قارچی چتر بر افرازم یا در دشت'' كاوله قهراج'' همچون خوشهی جوی برویم یا در گرماگرم رقص جوانان خزیده بین تجمعی از مردم بگیرم دست دختری رقصان *** روز بخیر ! دختران سدهی اینده روز بخیر ! نوجوانان سدهی اتی!
مرا كه ببینید بخوانیدم بر سفرهی خود ز نعمت ها پر من مطمئنم نانتان مزهی اشك و خون نخواهد داد بگذارید در رختخوابتان بیاسایم در زندگی و گذرم در جهان خوابجای من قایق گردان بر روی شط بود، یا یكی شاخه از تك درختی بر سر راه باد ویرانگر
بگذارید یكبار، دمی بگردم در روز روشن بر راستای راه بی فتوای شێخ، اذن عشیره از ترس رها، از كنایه دور ببوسم روی دختركی كورد بۆی دهانش چون بوی نرگس كف دست وی طعم و بوی خاك *** روزبخیر، دختران سدهی اتی: روز بخیر، نوجوانان سدسال اتی: خواهش میكنم، برای ان روز روزبازگشت ،فرود امدن سبزشدنم یابر دمیدن- پاسپۆرتی از ان من كنار بگذارید. مهم نیست! ضخیم یا ظریف... مستطیلی شكل یا چهارخانه... مهم نیست! هرطور كه باشدمن موافقم: زرد، قرمز، ابی، خاكستری، ویاقیرگون... من در زندگیم در حسرت بودم، تنها یك روزم جواز سفر از میهن خویش من با خود داشتم!
روز بهخیر! دختران سدهی اتی، روز به خیر،نوجوانان سدهی اینده! 7.12.2004
تشیریكوڤه 14.8.1993
كاوله قهراج پربركتترین زمین زراعتی جنوب كوردستان،بیشتر برای نشاندادن علاقه به جایگاه و یا شهری از كلمهی ،،كاوله، به مفهوم ویرانه ،،استفاده میشود: كاوله قهراج، كاوله مهخمور، كاوله وڵات... مهلا مهروان: تپهای نزدیك بێركوت، كه در فصل بهارچراگاه بره وبزغاله، گیاهان خوردنی بود. S
روزگار سگی فرهیخته سرورم: یاقوتت را نمیخواهم طلایت نیز نمیخواهم بپوشاند تن عریان من دیباج و جامهی زربفتت مرابشنو میكنم خواهش كه من خود بانگ اعراب و نفرین ان قومم. * مولای من ، اگر نه دوستدار شعری و اوازی ازبلبل به جلادت بگو بخشد مرا ازادی بزی كوهی
|
|||||
          |
|||||
