صفحه ی ترجمه های احمد سینا در مانیها

Anna Roseti

آنا روزتی

ترجمه ی احمد سینا

شاعري كه جان تازه اي به پيكر شعر و ادبيات كشورش بخشيد او مي گويد: من خود بازيگر نوشته هايم مي شوم. در اشعار آنا ، بازتابي از تاريخ و فرهنگ ِ گذشته ي اسپانياي سيطره خورده ي سالياني چند از اعراب و برگشته به كاتوليسم ديده مي شود.

نظم و بي نظمي ، نا آگاهي و خرد تركيب هاي جالبي در كارهاي او آفريد اند مجموعه هاي پرهاي اسپانيا و خنده هاي راست نگاههاي بيشتري را متوجه ي او ساختند.



سدره ي سپيد


وراي هرگز وُ

بيشتر

بهار هم ديگر فريبم نمي دهد.


به زنبق ِ سپيد دعايي مي خوانم و فوت مي كنم ؛

بد گماني .

به زنبق ِ سپيد

كه به نوار ِ برّاق ِمقواي آجيده

در ته ي كتاب هاي دعاهاي قديمي مي مانَد

و به پاكي ي كفن ِ كودكي

كه به چشمان ِ فرشته سان ِ دختران

بي هيچ رغبتي نشان مي دهيم


همينائوس هرگز

آموزگار ِ پُخته اي نيافت

كه پيشاپيش

در زير ِ سلطه ي شب ،

به اتاقش رفته باشد

و خود را

با ضربه هاي سفت يك چكش

به رؤيائي در مغز

كوبيده باشد ، تا

مريم ِ باكره را بيدار كند.

ديگر بهار هم فريبم نمي دهد.