|
صفحه ی ویژه ی ترجمه های احمد
سینا
شعر معاصر جهان : ايتاليا
والریو
ماگرلی
Valrio Magrelli
برگردان: احمد سینا
علي رغم سني نسبتا پايين ،
مقام ادبي ي ممتازي در شعر ايتاليا دارد. او متولد 1957 و تا كنون بيست و چند
سال است كه مطرح است. اولين مجموعه ي او در سه جلد تحت نام نگرش پذيري ي
آغاز كار در سال 1980 به چاپ رسيد كه توجه ي بسياري يافت.اين كتاب علي رغم
عنوان لاتيني اش كه تصور مي شد غذايي معمولي براي چشم پزشكان است ، سه بار
تجديد چاپ شد. طبيعت و رگه نام ِ دفتر بعدي او شد- جايزه ي شعر
ايتاليا را به خود اختصاص داد- كه حالا بسيار ناياب است. هنوز شايد امكان خريد
تمرينات ضربه شناسي- دفتر سوم او - وجود داشته باشد. ضربه شناسي ي او ،
شناخت ِ ضرباتي است كه بر پايه هاي ميز به وقت احضار ارواح و بر ديواره ي
زندان به وقت ارتباطات فرود مي آيند.
نام هاي اشعار اين شاعر - اگرچه ، اساس كار او اوقات نزديك به زندگي ي
يوميه است- سمت و سوي سَحرآميز توازن ِآگاهي يي را دارد كه تمام ِ زرادخانه ي
نكته سنجيهاي سخن وري را تشكيل مي دهد.بينايي از نظر او بر آيند دانش ها است.
علاقه ي گسترده ي او به جغرافياي چشم ،از مقولات فهم ، تفكر و سكوت ، و مفاهيم
صفحه ، كتاب و طلوع ، تصورات گسترده اي را القا مي كند. طبيت ِ اسرار آميز به
عنوان انگيزه هميشه در كارهاي او ديده مي شود؛ مثلا ، تاثير زمان روي لوايحه
زمين ، حلزون و اسكلت. از همين طريق فكر مي كند كه گذشته در زمان حال مي گذرد،
مُهرمي شود و در صفحات كتاب و يا به صندوق هاي بزرگ محبوس مي گردد.حالا وقت
آن است كه روي آن ها بنويسي: شكستني.
در اين جهان كه منم
هماني ام كه مفقود ِ خويشتنم .
مي چرخم ؛
به گِرد ِ تمام موجودات .
تنه به تنه به خودم مي گيرم
مي پيچم
مي كوبم
به آني كه مرا به پندار مي كشد.
خسوف وُ كسوف ِ خودم ؛
فقدان وُ ماليخوليا ؛
هندسه ي اشياء.
اينگونه اي كه هميشه
زندگي ي چنين
به غياب ِ خودم دارم.
|
