باز سرايي آنابل لی (آلن پو)  ل

امین زنگنه زاد

براي فردوس و همه ي كودكانه گي اش

آنابل لي

يه سال خيلي خيلي دور بود /در يه پادشاهي كنار دريا /اون جا دوشيزه اي بود/ كه ممكنه تو به نام آنابل لي بشناسيش/  و اين دوشيزه / اون زنده بود باين فكر/ كه منو دوس بداره / و / من دوسش داشته باشم/ من واون بچه بوديم / در اون پادشاهي كنار دريا / ما عاشق بوديم /با عشقي بيشتر {از}  عشق/ من و آنابل لي / با عشقي كه فرشته هاي بالدار آسموني / به ما حسوديشون مي شد / همين شد كه خيلي وقت پيش / در اون پادشاهي كنار دريا /از يه تيكه ابر يه باد اومد/كه آنابل لي خوشگل من يخ كنه/ خوب /اون فاميل كله گنده شون اومد و اونو از كنار من برد / كه توي يه گور زندونيش كنه / دراون پادشاهي كناردريا / فرشته ها تو آسمون / نصفشون /همچي خوشحال نبودن / حسودي به ما تموم شد / آره دليلش همين بود /همون جوري كه همه مي دونن / در اون پادشاهي كنار دريا / ... كه شب باد از ابره اومد و آنابل لي يخ كرد و مرد / اما عشق ما گنده تر بود و اون ور تر / از عشق اونا / كه از ما بزرگتر بودن /كه از ما يه عالمه با هوش تر بودن / حتا اونا كه گفتم / فرشته هاي آسمونا / يا هيولا هاي اون پايين / زير دريا / هيشكي شون نمي تونه جدا كنه / روح منو / از روح آنابل لي خوشگله / براي ماه كه نمي تابه / مگه واسم روياي آنابل لی خوشگله رو بياره / واسه ستاره ها كه پيدا ميشن /تا من نور چشاي آنابل لي خوشگله رو ببينم / بعد ش تمام شبو مي خوابم /تو بغل عزيزكم /عزيزكم وزنده گيمو عروسكم {عروس كوچكم} /توي اون گور كنار دريا /توي گورش كنار درياي آوازه خون .